تبليغاتX
به تماشا سوگند ...

به تماشا سوگند ...

و التین و الزیتون .. و طور سینین ...

                             

                                    سلام ای غروب غریبانه ی دل                               

                                  

                                    سلام ای طلوع سحرگاه رفـــتن

                                  

                                    سلام ای غم لحظه های جدایــی

                                   

                                    خداحافظ ای شعر شبهای روشن

                                     

  خداحافظ ای شعر شبهای روشن                           

 

  خداحافظ ای قصه ی عاشــقانــه                           

 

  خداحافظ ای آبی روشن عشـــق                            

 

 خداحافظ ای عطر شعر شـبــانه                            

     

                                                         خداحافظ ای همنشــیـن همـیـشـــه

                                                       

                                                         خداحافظ ای داغ بر دل نشــستـــه

                                                       

                                                         تو تنها نمی مانی ای مانده بی من

                                                       

                                                         تو را می سپارم به دلهای خســـته 

 

                                  تو را می سپارم به مینای مهتاب                                  

                               

                                  تو را می سپارم به دامان دریـــا                                  

                                 

                                  اگر شب نشینم   اگرشب شکسته  

                               

                                  تو را می سپارم به رویــای فردا

 

  به شب می سپارم تو را تا نسـوزد                           

 

  به دل می سپارم تو را تا نمــــیرد                             

 

 اگر چشمه ی واژه از غم نخشکـــد                         

 

  اگر روزگار این صدا را نگـــیرد 

 

                                                         خداحافظ ای برگ و بار دل من

                                                       

                                                         خداحافظ ای  سایه سار همیشــه

                                                       

                                                          اگر سبز  رفتی  اگر  زرد ماندم    

                                                        

                                                         خداحافظ ای نوبــهار  همـیـشــه

 

                                     

                                      

                                     

                                     

+ نوشته شده در  86/08/15ساعت   توسط س . م . سایه  | 

         پدرِِِِ؛

                          کاش

                  پسری

         

                    چون خود داشتم

            

                     که می چشیدم

                 

                     آنچه کشیدی !

+ نوشته شده در  86/02/31ساعت   توسط س . م . سایه 

عزیز من!

زندگی ،بدون روزهای بَد نمی شود؛

بدون روزهای اشک و درد و خشم و غم .

امٌا ، روزهای بد ، همچون برگهای پائیزی،

باورکن،باور کُن که شتابان فرو می ریزد ،

و در زیر پاهای تو ، ( اگر بخواهی )،استخوان می شکنند ،

 و درخت ، استوار و مقاوم بر جای می ماند.

عزیز من !

برگهای پائیزی ، بی شک ، در تداوم بخشیدن

به مفهومِ درخت و مفهوم بخشیدن به تداوم درخت ،

سهمی از یاد نرفتنی دارند...

+ نوشته شده در  86/02/29ساعت   توسط س . م . سایه  | 

                     امشب این آهنگ خاموشی چه غوغا کرده است

                    

                     این سکوت سبز روحم را شکوفا کرده است

                    

                     در دل این قطره ی گمگشته ، دریا دیدنی ست

                   

                     آسمان ،آئینه ای گسترده پیدا کرده است

                    

                     چیزی از من بر زمین برجا نمی ماند ، یقین

                   

                     آفتاب عشق ، شبنم را تماشا کرده است

                   

                     از خودم پرسیدم:ای من !چیستی؟ حیرت سرود

                   

                     آفرینش چشم بر روی خودش ... وا کرده است

+ نوشته شده در  86/02/16ساعت   توسط س . م . سایه 

چشم های خواب آلوده ام را با ناز می گشایم

نیمه ی اردیبهشت است

و بهار در جان و روحم رسوخ کرده است.

هر چقدر خواب آلوده باشم ، باز هم نمی توانم

از شیطنت های دخترک طناز و سپید پوش بهار غافل باشم.

در خانه را می گشایم و به صدای پرنده های دور و بر گوش دل می سپارم.

بوسه ای بر شکوفه های سپید آلبالو می زنم

و دستی بر رخ علف هرزه ی کنار باغچه می کشم.

سرسبزی را با تمام وجود استنشاق می کنم.

تازه می شوم و به نسیم صبحگاهی تبسم می کنم.

چشم هایم دیگر خواب آلوده نیستند

و دستانم درد را از یاد برده اند،

آری تازه می شوم و به داخل اتاق می خزم

و سرسبزی و شکوفایی دستانم به چین و چروک های

جدید گونه ام می خندد...

 

               <( دانستنی های با مزه )>

 

1- جویدن آدامس هنگام خرد کردن پیاز مانع از اشک ریزی شما می شود.

2- رشد کودک در بهار بیشتر است.

3- بیشتر سردردهای معمولی از کم نوشیدن آب است.

4- اثر لب و زبان هرکس همانند اثر انگشت آن منحصر به فرد است.

 

+ نوشته شده در  86/02/16ساعت   توسط س . م . سایه  | 

 

وقتی نگاهت                                قلب مهربانت مثلثی را می ماند

دم از جدایی می زند                      در دریای عشق.

به خاطر بیاور که :                         مرا در خود کشیده ای

عشق با دو هجای صامت پایانی اش                   برمودای من !!!

تنها یک بخش دارد.

 

باید ببینمت!                                         لبخند می زنیم

چرا که روی نوار قلبی ام                           به آسمان،

پیوسته نام تو بود                                  به هر جایی که امکان دارد،

و پزشک نیز بر آخرین نسخه ام...                   به زمین.

تو را تجویز کرده است !!!                                خداوند عاشق ماست

بیا ، تا دیر نشده.                                                    چه سعادتی والاتر از این؟!!

 

    ( از لابه لای مقالات )

 

اگه بی پناه شدی ،اگه دلت گرفت ،اگه شکست ،

 

اگه تنها موندی ،اگه اشکات سرازیر شدن...

 

اون موقع است که خدا عاشقت شده،،،

 

اگه دستت رو نگرفت و باز هم احساس تنهایی کردی،

 

اون لحظه است که داری به خوشبختی نزدیک می شی

 

ولی حیف که خودت خبر نداری!

+ نوشته شده در  86/02/05ساعت   توسط س . م . سایه 

صورت تقویم ، دارد از نزدیک شدن به روز معلم خبر می دهد.

از چهره ی کاغذی اش چشم برمی دارم و به صورت تو مهربان ، نگاه می کنم...

تویی که عزیزترین معلم زندگی ام هستی!

چقدر طعم محبت چشم هایت را دوست دارم! تمام زندگی من فدای تک تک

خط های عمیق صورتت که هر کدام شان حکایت از هزار بار فداکاری دارد.

معلم دوست داشتنی من!

متشکرم که با عشق مرا به دنیا آوردی...با عشق بزرگ کردی...

با حوصله،هزار و یک درس عشق به من دادی، هزار ویک مشق عشق !

(من همچنان دارم سیاه مشق می نویسم)

فقط و فقط به من عشق هدیه دادی!!!

من اشتباه می کنم و تو صبوری!

من ناسپاسی می کنم و تو محبت!

من جسارت می کنم و تو ... سکوت !!!

همیشه و همیشه سپاسگزارت هستم.

روزگار مبارکت باد دوست داشتنی ترین،مهربان ترین و عزیزترین معلم زندگی من !!

<< پیشنها دهای کتاب جیبی>>

رویاهایت را عملی کن.

عمیق عشق بورز.

بیشتر از آنچه می چینی گل بکار.

بلند بخند.

هرگاه دست به دعا ونیایش برداشتی ، والدینت را فراموش نکن...

+ نوشته شده در  86/02/05ساعت   توسط س . م . سایه  | 

دلم می خواد یه جوری زندگی کنم

که آدما بهش می گن عجیب ،

فقط به تو سلام کنم ، فقط با تو حرف بزنم ، فقط واسه تو دعا کنم ،

فقط تو چیز یادم بدی ، دستم تو دست تو باشه ،

 فقط تو بهم بگی( ...)،فقط.(...).تو باشم ،

 بجاش تو هم فقط مال من باشی .

 

                   .....................................................

راز تحول مثبت ،

و بنیاد همه ی دگرگونی های سازنده ی زندگی تو،

تغییر نگاه است.

 

نگاه خود را عوض کن ؛

همه ی زندگی تو عوض خواهد شد.

 

تغییر نگاه ساده نیست.

اما دشوارتر از ادامه ی زندگی کنونی تو نیز نیست.

زیستن در تردید و ترس و اضطراب دشوار است.

زیستن در آرامش دل و هم آهنگ بودن با کل هستی،

ساده ترین و مطبوع ترین شکل زندگی است .

 

برای رسیدن به آرامش دل و هم آهنگی با هستی ،

باید نگاه خود را عوض کنی و جور دیگر ببینی.

آرامش و هم آهنگی هدیه ی خداست.

 

الا بذکرالله تطمئن القلوب

 

ماهی کوچولو گمان می کند اگر به دریا برسد

خوشبخت خواهد شد و دلش آرام خواهد گرفت !

ماهی کنجکاو کوچولو نمی داند که :

او هم اکنون در دل دریاست.

دریا در اوست

و او در دریاست...

+ نوشته شده در  86/01/26ساعت   توسط س . م . سایه  | 

افسوس ما همه آمدنمان را جار میزنیم و

رفتنمان را پنهان میکنیم تا دلمان ،

 هم پیش کسی باشد که ترکش میکنیم

و هم پیش آن کسی که به نزدش می رویم

تا آن اوّلی خبر از ماندن تکهّ ی دیگر دلمان

در نزد دیگری نداشته باشد ،

حق با شاعران دل کنده از آدمهاست .

+ نوشته شده در  86/01/05ساعت   توسط س . م . سایه 

به نام اون مهربونی که منو دیوونهء تو کرد و

تو رو دیوونهء دیگری .

 

حالا که دارم از چکه های کوچیک اشک

واسه کلمهای

آشفته ذهنم                                    

یه چیزی شبیه قایق می سازم ،        

اینجا شبه!

نه فکر کنی حالا شبه، نه عزیزم

 همیشه شبه

تا تو یه وقتی ، یه روزی از راه دور با یه

فانوس نقره ای

بیایی و یه ریزه نور بپاشی رو غریبی این

دشت.

 

+ نوشته شده در  86/01/04ساعت   توسط س . م . سایه